Nazmiş Teyze

Sonunda düşünmenin ötesine geçip icraata koyuldum. Mezun olmadan önce çalışayım şu Kpss'ye diye başlar sonra vazgeçerdim çalışmaktan. Okul bitti, arada yine çalışsam yaparım, hadi başlayayım, bu sene geçti seneye aman neyse önümüzdeki seneye, yok yok ne varsa özel sektörde var ben en iyisi özel sektörde kendimi kanıtlayayım... vs. vs. bahanelerle geçiştirdim :) Bu arada da birkaç yılı geride bıraktım. Özel sektörde de kendimi bir kanıtladım ki sormayın. 2 sene özel bir bankada çalıştım hem de ne çalışma,ne ümitler, ne vaatler, göz boyamalar gördüm, haklarımızı da bir güzel afiyetle yediler. Kadro ayağına giden tazminatlar, çıkarılırsanız kariyerinize olumsuz etki yapar denilerek istifa etmeyi makul bir çözüm olarak sunmalar ve sonunda da yine eli boş işsiz kalmalar. Emeklerimiz gözünüze dizinize dursun. Okuyan arkadaşlar tavsiyem bankaların direk satışlarından uzak durun. Gerçi bankacılık artık tamamen satış olmuş ya neyse. Benden tavsiye gerisi size kalmış artık. Ne zaman bu tecrübem gelse aklıma sövesim gelir en iyisi keseyim. Neyse efenim ikinci tecrübem de yönetici asistanı olma hayalleri ile başlamış olduğum ve sonunda çay,bulaşık, yemek şeklinde muhteşem bir kariyere kısa zamanda ulaşmış olduğum bir işti. Oradan da güzel bir ders alaraktan ayrıldım. Bir söz var ya ''Hayattan edindiğim tecrübeler yediğim kazıkların toplamıdır.'' diye işte bu söz ikinci işimde edindiğim deneyimlerimi güzel açıklıyor.
Kpss diyordum değil mi :) İşte başladım bakalım azmin elinden birşey kurtulmaz diyerekten. İktisat ile başladık çalışmaya :) Kendi imkanlarımla evde çalışacağım, bu saatten sonra kursa falan gidemem bana ters düşer artık. Zaten kursların da çok verimli olduklarını düşünmüyorum kursiyerler açısından :)  Bu arada huyum kurusun ne zaman bir sınav, ders çalışma durumu olsa kendimi işe veririm ya da kitap okurum . Bir şekilde kaytarmaya çalışıyorum sanırım :) Yazıma şimdilik fotoğraf ekleyemiyorum teknik bir aksaklıktan dolayı ama daha sonra ekleyeceğim. Bu konuyla ilgili duygu ve düşüncelerimi de paylaşmaya devam edeceğim.
Sevgiyle ve mutlu kalın sevgili okuyucularım... :)

Sabah yine 6'da açıldı gözlerim kurulu saat gibi.Güne dinç başladım ama duygularıma bir anlam veremedim.Duygularım dondu şaşkınlığımdan.Bugün işime son kez geldim,son iş günüm çalıştığım firmada. Bu son nasıl oldu ben de anlayabilmiş değilim.Anlam veremediğimden de duygularım kifayetsiz,bir ağlamaklı bir mutlu,bir kırgın bir umutlu. Bu anlamsızlık yazıda da kendini fazlasıyla belli ediyor sanırım :) Evet sevgili firmam, seni çok benimsemiştim zaten bu yüzden de bu gidişim beni kırdı. Neden böyle oldu diye kendime soracak oluyorum ama vazgeçiveriyorum hemen. Düşünmek dahi istemiyorum,görevim neyse son dakikama kadar eksiksiz hatta fazlasıyla yerine getirmeye gayret ediyorum. İşler biter ama insanlık baki kalır. Bu nedenle işsiz kalacak olmam hiç üzmüyor beni. Atalarımız ''Sen doğru ol da eğri yolunu bulur.'' demişler. İşte ben de bu yüzden arkamda doğrularımla ve doğru yolumda gidiyorum içimde büyük bir huzurla,kariyerimde ve hayatımda iyi bir tecrübeyle. Hayatta herşeyin bir nedeni vardır buna çok inanıyorum,kendimi yıpratmak yerine her türlü olumsuzluktan bir artı yaratmaya ve hayata bir sınav gözüyle bakmaya gayret ediyorum. Ha gayret bu hayat felsefem olacak:)Kardeşimin dün dediği sözle de yazımı noktalıyorum.Söz kime ait bilmiyorum ama kardeşimden öğrendim :)
''YAŞAMI ZOR GÖRMEK ,KOLAYCA ZORLAŞTIRMAKTIR''