Nazmiş Teyze

 Köyümün meşhur hamur işi küllemeyi sizlere tanıtmak istedim. Artık sizler ekmek ya da başka birşey mi dersiniz bilemem :) Malzemeler de gayet basit fakat yanlış bilgi vermemek adına tam detaylarını öğrenip ekleyeceğim. Şunu belirtmeliyim ki bizim için çok ama çok özeldir. Çocukluğuma dair güzel bir anıdır ayını zamanda. Köy yerinde kadınlar işten güçten mutfağa girecek vakit bile bulamazlardı. Sabahın kör vakti (3-4-5 gibi saatler) kalkar inekleri,koyunları sağarlar sonra doğru tarlaya. Tarlalar da öyle yakın ve dümdüz ovalar şeklinde değildi tabi. Şimdi millet treking (treking demek de dilime dokunuyor aslında doğa yürüyüşü diyeyim) yapıyor ya işte bizim kadınlarımız dağı taşı, bayırı aşıp çalışacakları tarlaya ulaşırlardı yorucu bir doğa yürüyüşü sonucu ( yayan bir şekilde tabi.Eşek,katır, at da her evde en fazla 3taneydi ve ona da kadınlar nadir binebilirlerdi.) ve tarlada güneşin altında (ağaç tarla başı 1 tane ya olur ya olmaz anlayacağınız sıcağın altında,şimdi millet güneşlenmeye katlanamıyor ki düşünün artık ne çileli iş) akşama kadar orak sallarlardı. Öyle makinalı tarım da yoktu bizim oralarda. Hatta annem ve diğer bütün kadınlarımız sırtlarında beşik taşımışlar. Normalde elinde yükü olmayan bir insanın zor yürüdüğü yollarda onlar sırtlamışlar beşikleri. Aklıma geldikçe içim sızlar. Canım annecim onun hikayesi de tam azmin, kanaatin ve sabrın zaferi ama şimdi onu yazmayacağım. Annemi anlatmam öyle birkaç dakika ve kelimeyle olacak birşey değil. Ne diyordum işte külleme beni o günlere götürdü. Emektar kadınlarımız arada derede fırsat olursa bu küllemeyi, saç arası böreği yaparlardı. Çocukluğumun şölenleriydi o günler. Yazarken çok duygulandım külleme bahane oldu sanki. Anadolumun çalışkan kadınları sizleri düşündükçe utanıyorum iş yaptım yoruldum demeye, sizlerin emeklerinizin yanında bizimki de laf mı ki....
Yazacağım size dair hikayeler külleme çok şey hatırlattı bana...

Şarben yengem yaptı,ellerine sağlık

 Sevgili okuyucularım hepinize  merhaba :) Bir haftalık tatilden sonra döndüm. Temiz ve yazdan kalma bir havada, teknolojiden uzak bir şekilde ,köyüm insanları ile organik beslenerek güzelce dinlendim, hafifledim,döndüm bomba gibi:) Çekebildiğim kadar fotoğraf çektim ki gördüğüm güzellikleri sizler de fotoğraflardan da olsa görebilseniz diye. Yol yorgunluğum geçtikten sonra fırsat buldukça sizlerle öğrendiklerimi paylaşacağım. Bu arada bayram dönüşü üye sayımızın 12'ye yükseldiğini görmek beni fazlasıyla mutlu etti. Çığ gibi olmasa da bu artışlar beni çok mutlu ediyor ve sabredersem (edersek) daha güzel sonuçlar alacağımıza inanıyorum.;)  Umarım beğenirsiniz...

Bu görüntüye bayılıyorum:)

Bahçemiz ve harabe bir dam.

Sonbaharın tüm renkleri mevcut

Günyarık yolu

Küçük Kaya (yanından geçen öpmeden geçmez,inanç meselesi)

Bu fotoyu da çok sevdim

Asalete bakın şu köpekteki

Çok tatlı,bana poz verdi:)

Çocukluğumun evleri viran olmuş...

Dağın başı,ne yuvası artık bilmiyorum.

Kertenkeleyi gördünüz mü? Normalde kaçarlar bu durup poz verdi:)

Bahçemiz

Şu renklerin güzelliğine bakın:)

Günyarığın arka kısım,görüntü süper...

Dağın başında tek başına bir çiçek...

Sevgiyle ve mutlu kalın...