Nazmiş Teyze

 Köyümün meşhur hamur işi küllemeyi sizlere tanıtmak istedim. Artık sizler ekmek ya da başka birşey mi dersiniz bilemem :) Malzemeler de gayet basit fakat yanlış bilgi vermemek adına tam detaylarını öğrenip ekleyeceğim. Şunu belirtmeliyim ki bizim için çok ama çok özeldir. Çocukluğuma dair güzel bir anıdır ayını zamanda. Köy yerinde kadınlar işten güçten mutfağa girecek vakit bile bulamazlardı. Sabahın kör vakti (3-4-5 gibi saatler) kalkar inekleri,koyunları sağarlar sonra doğru tarlaya. Tarlalar da öyle yakın ve dümdüz ovalar şeklinde değildi tabi. Şimdi millet treking (treking demek de dilime dokunuyor aslında doğa yürüyüşü diyeyim) yapıyor ya işte bizim kadınlarımız dağı taşı, bayırı aşıp çalışacakları tarlaya ulaşırlardı yorucu bir doğa yürüyüşü sonucu ( yayan bir şekilde tabi.Eşek,katır, at da her evde en fazla 3taneydi ve ona da kadınlar nadir binebilirlerdi.) ve tarlada güneşin altında (ağaç tarla başı 1 tane ya olur ya olmaz anlayacağınız sıcağın altında,şimdi millet güneşlenmeye katlanamıyor ki düşünün artık ne çileli iş) akşama kadar orak sallarlardı. Öyle makinalı tarım da yoktu bizim oralarda. Hatta annem ve diğer bütün kadınlarımız sırtlarında beşik taşımışlar. Normalde elinde yükü olmayan bir insanın zor yürüdüğü yollarda onlar sırtlamışlar beşikleri. Aklıma geldikçe içim sızlar. Canım annecim onun hikayesi de tam azmin, kanaatin ve sabrın zaferi ama şimdi onu yazmayacağım. Annemi anlatmam öyle birkaç dakika ve kelimeyle olacak birşey değil. Ne diyordum işte külleme beni o günlere götürdü. Emektar kadınlarımız arada derede fırsat olursa bu küllemeyi, saç arası böreği yaparlardı. Çocukluğumun şölenleriydi o günler. Yazarken çok duygulandım külleme bahane oldu sanki. Anadolumun çalışkan kadınları sizleri düşündükçe utanıyorum iş yaptım yoruldum demeye, sizlerin emeklerinizin yanında bizimki de laf mı ki....
Yazacağım size dair hikayeler külleme çok şey hatırlattı bana...

Şarben yengem yaptı,ellerine sağlık

Bloğumun ana konusu tarifler olmasa da deneyip tadını beğendiğim ve paylaşmaya değer bulduğum tarifleri paylaşmaya karar verdim.Bu bağlamda da en son lisede iken (kaç sene geçti vay be) yaptığım ve geçtiğimiz haftasonu özel misafirlerim için kendimi riske atarak yapmaya karar verdiğim ve de çok şükür ki hüsrana uğramadığım paskalyamın tarifini paylaşacağım :) (büyük bir riskti çünkü nişanlımın ailesi geldi :)) riski düşünün artık :p )

BÖREKLER VE POĞAÇALAR İÇİN DAVLUMBAZ FIRINIMIZ :)

 Malzemeler :
3 adet yumurta
1 paket sana (margarin demiyorum) :)
1 su bardağı süt
1 su bardağı ılık su
1 parmak kalınlığında yaş maya
1 çay bardağı şeker
4 çay kaşığı tuz
1 çay bardağı sıvı yağ

Üzeri İçin :

1 yumurtanın sarısı
Çörek otu



Yapılışı :
 
Sütü,şekeri,tuzu,yumurtaları çırpın.1 sb ılık suda eritilmiş mayayı ve eritilmiş sana yağını da ekleyip karıştırmaya devam edin. Kulak memesi kıvamına gelene kadar un ekleyip yoğurun( Herkesin kulak meme yumuşaklığı değişir mi bilmem ama yumuşak bir hamur olmasına dikkat edin.). Hazırlamış olduğumuz hamuru 1 saat sıcak bir ortamda (sarıp,sarmalayın bezle :) ) bekletin. Hamur  bu sürede bir güzel kabarıp pofuduk pofuduk oluyor;) Ondan sonra sevgili okurlarım hamurdan istediğiniz büyüklükte -ceviz büyüklüğü ile sınırlamıyorum sizi :)- koparıp gönlünüzce şekil verin.İçine herhangi birşey koymadım ben ama tavsiye ederim öyle de ayrı bir güzel oluyor. Fırına girince de fazlasıyla kabarıyor tepsiye  yerleştirmeyi ona göre yapın ;)
 
 HAYDİ AFİYET ŞEKER OLSUN,AĞZINIZIN TADI DAİM OLSUN...

KESİNLİKLE MİDEYE OTURMUYOR ;)

CNRDZN